Based on the English Standard Version (ESV)
Saturday, 31 January 2026
Monday, 26 January 2026
భక్తి శిఖరం : ముంగమూరి దేవదాసు అయ్యగారు
పరిచయం
తెలుగు క్రైస్తవ చరిత్రలో ముంగమూరి దేవదాసు ఒక యుగపురుషునిగా నిలుస్తారు. ఆయన ఒక మహా కవి, ఒక యోగి, బ్రహ్మచారి అయిన ఋషి, మరియు లక్షలాది మందికి మార్గనిర్దేశం చేసిన బైబిల్ మిషన్ వ్యవస్థాపకుడు. ఆయన జీవితం దైవభక్తి, సాహితీ సృజన మరియు ఆధ్యాత్మిక నాయకత్వాల అపురూప సంగమం. ఈ వ్యాసం ఈ మహనీయుని జీవితం, సాహిత్య సేవ మరియు ఆయన మిగిల్చి వెళ్ళిన శాశ్వతమైన ఆధ్యాత్మిక వారసత్వాన్ని విశ్లేషిస్తుంది.
బాల్యం మరియు దైవ పిలుపు
ముంగమూరి దేవదాసు గారి ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం ఆయన బాల్యంలోనే అంకురించింది. భక్తి కలిగిన కుటుంబ నేపథ్యం, చిన్న వయసులోనే ఎదురైన గాఢమైన అనుభవాలు ఆయన భవిష్యత్ మార్గాన్ని స్పష్టంగా నిర్దేశించాయి.
- తొలి జీవితం దేవదాసు గారు 1840లో తూర్పుగోదావరి జిల్లా, జేగురుపాడు గ్రామంలో భక్తిపరులైన లూథరన్ దంపతులు యోనా మరియు సత్యవతమ్మలకు జన్మించారు. ఆయన సంపూర్ణంగా 120 సంవత్సరాలు జీవించి, తన జీవితాన్ని దైవ సేవకే అంకితం చేశారు.
- ఆధ్యాత్మిక అంకురార్పణ ఆయన బాల్యంలో జరిగిన రెండు ముఖ్య సంఘటనలు ఆయనలోని అసాధారణ దైవ చింతనను ప్రస్ఫుటం చేస్తాయి:
- ఆరేళ్ళ వయసులో ఆయన చేసిన ప్రార్థన అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది. "ప్రభువా, ఈ వయసులో నీవు ఎలా జీవించావో, అటువంటి జీవితాన్నే నాకు ప్రసాదించు" అని ఆయన ప్రార్థించారు. ఒక బాలుడి నుండి వెలువడిన ఈ ప్రార్థన ఆయనలోని అసామాన్య పరిణతికి, దైవాన్వేషణకు తొలి నిదర్శనం.
- పన్నెండేళ్ళ వయసులో, ఒక చింత చెట్టు క్రింద ఉన్నప్పుడు, "దేవదాస్, దేవదాస్" అని దేవుడు తనను పిలవడం స్పష్టంగా విన్నారు. ఈ దైవిక అనుభవం ఆయనను తక్షణమే కదిలించింది. తప్పిపోయిన కుమారుని పశ్చాత్తాపాన్ని స్ఫూర్తిగా తీసుకుని, ఆయన ఆ ప్రేరణతో "నన్ను దిద్దుము చిన్న ప్రాయము" అనే ప్రసిద్ధ కీర్తనను రచించారు. ఈ కీర్తన వ్యక్తిగత అభ్యర్థన మాత్రమే కాదు, దైవిక మార్గనిర్దేశం కోసం విశ్వవ్యాప్తంగా ప్రతిధ్వనించే ఒక ఆర్తనాదం.
ఈ అనుభవాలు ఆయన జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చివేసి, ఒక గొప్ప దైవిక దర్శనానికి పునాది వేశాయి.
దైవిక ఆజ్ఞ - బైబిల్ మిషన్ ఆవిర్భావం
దేవదాసు గారు పొందిన దైవిక దర్శనం ఆయన వ్యక్తిగత భక్తిని ఒక బృహత్తర ఆధ్యాత్మిక ఉద్యమంగా మార్చిన కీలక ఘట్టం. ఈ దర్శనం ఒక స్పష్టమైన ఆజ్ఞతో కూడి, ఆయన జీవిత లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించింది.
- బంగారు అక్షరాలలో దర్శనం 31 జనవరి, 1938న, దేవుడు ఆయనకు గాలిలో "బైబిల్ మిషన్" అనే పదాలను బంగారు అక్షరాలలో చూపించి, దానిని స్థాపించమని ఆజ్ఞాపించారు. ఇది మునుపెన్నడూ లేని ఒక నూతన దైవ సన్నిధిని ప్రపంచానికి అందించాలన్న దేవుని పిలుపుగా ఆయన గుర్తించారు.
- మిషన్ స్థాపన మరియు వ్యాప్తి ఆ దైవిక ఆజ్ఞను అనుసరించి, ఆయన మే 1938లో బైబిల్ మిషన్ను స్థాపించారు. ఈ మిషన్ అత్యంత వేగంగా విస్తరించింది. ఆయన ద్వారా జరుగుతున్న స్వస్థతలు, అద్భుత కార్యాలకు ఆకర్షితులై ఎంతోమంది ప్రజలు ఈ మిషన్కు రావడం ప్రారంభించారు. ఆయన రాజమండ్రి, సూదికొండ, ప్రత్తిపాడు, ఏలూరు, మరియు పెదకాకాని వంటి ప్రాంతాలలో పెద్ద ప్రార్థన మందిరాలను నిర్మించారు.
- మిషన్ యొక్క మూల సూత్రాలు బైబిల్ మిషన్ యొక్క సిద్ధాంతాలు అత్యంత సరళంగా మరియు శక్తివంతంగా ఉండేవి:
- మూల వాక్యం: యోహాను సువార్త 2:5 లోని "ఆయన మీతో చెప్పునది చేయుడి" అనే వాక్యం మిషన్ యొక్క పునాదిగా నిలిచింది.
- ప్రధాన బోధనలు: "ఏ మతమును గాని మనుషుని గాని దూషించకూడదు" మరియు "మీకు తెలియని విషయాలను నేరుగా దేవుణ్ణే అడిగి తెలుసుకోవాలి" అనేవి ఆయన ముఖ్య బోధనలు.
దేవదాసు స్థాపించిన బైబిల్ మిషన్ కేవలం ఒక ఆధ్యాత్మిక ఉద్యమంగానే మిగిలిపోలేదు; అది ఆయన సాహిత్య ప్రతిభకు, ఆయన దైవానుభవాన్ని కీర్తనలుగా మలిచే తపనకు ఒక సజీవ వేదికగా మారింది.
సాహిత్య విప్లవం - కవిగా దేవదాసు గారు
ముంగమూరి దేవదాసు గారు తెలుగు క్రైస్తవ భక్తి సాహిత్యంలో ఒక విప్లవాన్ని తీసుకొచ్చిన కవి. ఆయనకు ముందున్న సాహిత్యం తరచుగా పాశ్చాత్య ఛందస్సుల అనుకరణలతో, పండిత శైలిలో ఉండి సామాన్యులకు దూరంగా ఉండేది. దేవదాసు గారు ఈ ధోరణిని ఛేదించి, భావానికి మరియు సులభమైన భాషకు ప్రాధాన్యతనిస్తూ "భావ కవిత్వం" అనే నూతన ఒరవడిని సృష్టించారు. ఇది ఆయన సాహిత్య కృషిని ఒక నిజమైన విప్లవంగా నిలబెట్టింది.
- ముఖ్యమైన కీర్తనల విశ్లేషణ ఆయన కీర్తనలలో కొన్ని, వాటి నిర్మాణ కౌశలం మరియు వేదాంత లోతు కారణంగా, ప్రత్యేక విశ్లేషణకు అర్హమైనవి:
దేవ సంస్తుతి చేయవే మనసా: దావీదు రచించిన 103వ కీర్తన ఆధారంగా ఈ పాటను రచించారు. దీనిలోని 11 చరణాల చివర "ఆ కారణముచే" అనే మకుటాన్ని ఉపయోగించడం ద్వారా, దేవుణ్ణి స్తుతించడానికి గల కారణాలను బలంగా నొక్కి చెప్పడం దీని ప్రత్యేకత.నాకింత ప్రోత్సాహనందముల్: ఈ కీర్తన ఒక విలక్షణమైన ప్రశ్న-జవాబు పద్ధతిలో సాగుతుంది. ప్రతి చరణం "ఎవరు?" అనే ప్రశ్నతో ప్రారంభమై, "సిలువబడ్డ యేసుక్రీస్తే" అనే సమాధానంతో ముగుస్తుంది. ఇది క్రీస్తు యొక్క ప్రాముఖ్యతను తేటతెల్లం చేస్తుంది.తనువు నాదిగో గైకొనుమీయ ప్రభువా: ఇది "Take My Life, and Let It Be" అనే ఆంగ్ల గీతానికి చేసిన అద్భుతమైన అనువాదం. ఇది అనువాదమని అనిపించనంత సహజంగా, తెలుగులో రాసిన సొంత కీర్తన వలె ఉంటుంది. లోక ఆశలను, ఐశ్వర్యాన్ని త్యజించిన ఆయన వ్యక్తిగత జీవితం ఈ పాటలో స్పష్టంగా ప్రతిబింబిస్తుంది.నాకేమి కొదువ: దావీదు రచించిన 23వ కీర్తన ఆధారంగా వ్రాయబడిన ఈ పాట, దేవుని సంరక్షణపై సంపూర్ణ విశ్వాసాన్ని ప్రకటిస్తూ నేటికీ అత్యంత ప్రజాదరణ పొందింది.
- సంగీతంలో దేశీయత ఆయన తన కీర్తనలకు కర్ణాటక, హిందుస్తానీ, మరియు కాపి వంటి భారతీయ శాస్త్రీయ రాగాలను ఉపయోగించారు. ఇది భారతీయ కళలు మరియు సంస్కృతి పట్ల ఆయనకున్న ప్రగాఢ గౌరవాన్ని, వాటిని దైవారాధనలో సమ్మిళితం చేయాలన్న ఆయన తపనను చాటుతుంది.
ఆయన కళాత్మక వ్యక్తీకరణ, ఆయన జీవన విధానానికి సంపూర్ణ అద్దం పట్టింది.
జీవితం మరియు బోధనలు
దేవదాసు గారి జీవితం ఆయన బోధనలకు సజీవ సాక్ష్యం. నిరాడంబరత, బ్రహ్మచర్యం, మరియు లోతైన ధ్యానంతో కూడిన ఆయన జీవనశైలి ఆయనకు "యోగి", "ఋషి" అనే బిరుదులను సార్థకం చేసింది. ఆయన సాధు సుందర్ సింగ్ వంటి ఇతర మహనీయులతో ఆత్మీయ సంభాషణలు జరిపేవారని, ఇది ఆయన ఆధ్యాత్మిక స్థాయికి నిదర్శనమని తెలుస్తుంది.
- దేవుని సన్నిధి అనుభవం ఒకసారి స్వస్థత కోసం తీసుకువచ్చిన ఒక బాలికకు తేనెను రుచి చూపించి, ఆయన అక్కడున్న ప్రజలకు ఒక గొప్ప సత్యాన్ని బోధించారు. మొదట, "ఈ మందు చాలా చేదుగా ఉంటుంది, కానీ కష్టపడి తీసుకుంటే నీకు స్వస్థత కలుగుతుంది" అని ఆయన ఆ బాలికతో అన్నారు. ఆ పాప భయపడింది. కానీ ఆయన ప్రోత్సాహంతో ఆ చుక్కను నాకగానే, అది తేనె అని గ్రహించి ఆశ్చర్యపోయి, "ఇంకా కావాలి" అని అడిగింది. అప్పుడు ఆయన, "దేవుని సన్నిధి కూడా ఇంతే. దూరం నుండి చూస్తే కఠినంగా అనిపించవచ్చు, కానీ ఒక్కసారి అనుభవిస్తే అది తేనె వలె అత్యంత మధురంగా ఉంటుంది," అని వివరించారు.
- దేశభక్తి మరియు దర్శనం ఆయన గొప్ప దేశభక్తులు. భారతదేశ స్వాతంత్ర్యానికి పూర్వమే, బ్రిటిష్ మరియు అమెరికన్ మిషనరీల ముందు భారతీయ కళల, మేధస్సు యొక్క గొప్పతనాన్ని ఆయన చాటిచెప్పారు. ప్రపంచానికి నిజమైన దైవ సందేశాన్ని అందించడంలో భారతదేశానిదే ప్రధాన పాత్ర అని ఆయన ప్రగాఢంగా విశ్వసించారు. భవిష్యత్తులో భారతీయ సువార్తికులే విదేశీ ఆర్థిక సహాయం లేకుండా ఇతర దేశాలకు వెళ్లి సువార్త ప్రకటిస్తారని ఆయన ప్రవచించారు. ఈ దర్శనం, సంపదను త్యజించిన ఆయన వ్యక్తిగత జీవితానికి మరియు బైబిల్ మిషన్ యొక్క స్వావలంబన సిద్ధాంతానికి ప్రత్యక్ష సంబంధాన్ని చూపుతుంది.
- బైబిల్ కేంద్రంగా జీవనం జీవితంలోని ప్రతి ప్రశ్నకు, ప్రతి సమస్యకు సమాధానం బైబిల్లోనే ఉందని, మన జీవితాలు బైబిల్ ఆధారంగానే నిర్మించుకోవాలని ఆయన బలంగా బోధించారు.
ఈ అసాధారణ జీవన విధానం మరియు శక్తివంతమైన బోధనలు ఆయన వారసత్వాన్ని పటిష్టం చేశాయి.
ముగింపు
ముంగమూరి దేవదాసు గారు మిగిల్చి వెళ్ళిన వారసత్వం బహుముఖమైనది మరియు శాశ్వతమైనది. దైవిక భావనలను సామాన్యులకు సైతం అర్థమయ్యేలా చేసిన కవిగా, ఆదర్శవంతమైన భక్తి జీవితాన్ని గడిపిన యోగిగా, మరియు ఒక గొప్ప ఆధ్యాత్మిక ఉద్యమాన్ని స్థాపించిన మార్గదర్శిగా ఆయన చిరస్మరణీయులు. ఫిబ్రవరి 1960లో ఆయన మరణించే ముందు, తన సమాధిని పూజించవద్దని చెప్పడం, దేవునికే గాని తనకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వకూడదన్న ఆయన జీవితకాల నిష్ఠకు నిదర్శనం. నేటికీ, ఆయన రచించిన కీర్తనలు, ఆయన బోధనలు అసంఖ్యాకమైన ప్రజలకు స్ఫూర్తినిస్తూనే ఉన్నాయి.
(పై వ్యాసం ఇంటర్నెట్ వనురుల నుండి సేకరించబడినది)
Saturday, 24 January 2026
దైవిక మార్గంలో పిల్లల పెంపకం(The Parent's Journey: Discovering the Masterpiece in Your Child)
దైవిక మార్గంలో పిల్లల పెంపకం: ఒక అద్భుతమైన ప్రయాణం
పిల్లల పెంపకం అనేది జీవితంలో అత్యంత అద్భుతమైన ప్రయాణం. చక్ స్విండాల్ చెప్పినట్లు, “మీ పిల్లలను కనుగొనే ప్రయాణంలో, ఆశ్చర్యకరంగా మీరు మిమ్మల్ని కూడా కనుగొంటారు!” ఇది మీ బిడ్డను అర్థం చేసుకోవడమే కాదు, మిమ్మల్ని మీరు కూడా లోతుగా అర్థం చేసుకునే ఒక అద్భుతమైన ప్రక్రియ. దేవుడు మీ జీవితంలోకి ఈ ప్రత్యేకమైన బిడ్డను పెంచి, మార్గనిర్దేశం చేయడానికి అప్పగించాడు. ఈ ప్రయాణంలో ఐదు ముఖ్యమైన దశలు ఉన్నాయి: కనుగొనడం, మార్గదర్శకత్వం, అనుబంధం, పరివర్తన, మరియు వారసత్వం. ఈ గొప్ప బాధ్యత కోసం దేవుని శాశ్వతమైన జ్ఞానాన్ని అన్వేషించడానికి మాతో కలిసి రండి.
--------------------------------------------------------------------------------
1 పునాది: మీ బిడ్డ యొక్క ప్రత్యేకతను కనుగొనడం
పిల్లల పెంపకంలో మొదటి మరియు అత్యంత ముఖ్యమైన అడుగు, దేవుడు మీ బిడ్డకు ఇచ్చిన ప్రత్యేకమైన రూపకల్పనను అర్థం చేసుకోవడం. ఈ ఆవిష్కరణ దశ మీ బిడ్డతో మీ ప్రతి సంభాషణను మరియు సంబంధాన్ని తీర్చిదిద్దుతుంది. ఇది మీ పెంపక ప్రయాణానికి బలమైన పునాది వేస్తుంది.
1.1 దేవుని కళాఖండం
ప్రతి బిడ్డ దేవుడు సృష్టించిన ఒక అద్భుతమైన కళాఖండం. కీర్తనకారుడు చెప్పినట్లుగా, "నా తల్లి గర్భంలో నన్ను నిర్మించావు" (కీర్తన 139:13). వారి వ్యక్తిత్వం, ఆసక్తులు, బలాలు మరియు బలహీనతలు అన్నీ దైవిక రూపకల్పనలో భాగమే. ప్రతి బిడ్డ ప్రత్యేకమైనది. ఒకరిని మరొకరితో పోల్చడం అనేది లియోనార్డో డా విన్సీ చిత్రాన్ని రెమ్బ్రాండ్ చిత్రంతో పోల్చి విమర్శించడం లాంటిది. రెండూ కళాఖండాలే, అలాగే మీ పిల్లలు కూడా. అందుకే తోబుట్టువులను ఎప్పుడూ పోల్చవద్దు. ఒక్క క్షణం ఆలోచించండి: మీరు మీ పిల్లల ప్రత్యేకతను ఒక బహుమతిగా చూస్తున్నారా, లేక ఇతరులతో పోల్చి చూసే భారంగా భావిస్తున్నారా?
1.2 "వారికి తగిన మార్గము": 'బెంట్స్'ను అర్థం చేసుకోవడం
సామెతలు 22:6 ఇలా చెబుతుంది: "బాలుడు నడవవలసిన త్రోవను వానికి నేర్పుము." దీని హీబ్రూ అర్థం ప్రకారం, ఇది పిల్లలను ఒక నిర్దిష్ట మార్గంలోకి బలవంతం చేయడం కాదు, కానీ "వారి సహజ మార్గానికి అనుగుణంగా" లేదా వారి "వ్యక్తిగత బహుమతి లేదా ప్రవృత్తి (bent)"కి అనుగుణంగా శిక్షణ ఇవ్వడం. అంటే, తల్లిదండ్రులుగా మన పని, వారిలో దేవుడు ఉంచిన సహజమైన ప్రవృత్తులు, ఆసక్తులు మరియు ప్రతిభలను కనుగొని, వాటిని పోషించడం.
మీ పిల్లల మంచి ప్రవృత్తులను కనుగొనడం ఎంత ఆనందాన్ని ఇస్తుందో, వారి సహజమైన బలహీనతలు మరియు పోరాటాల ద్వారా వారికి మార్గనిర్దేశం చేయడం అంతే సవాలుతో కూడుకున్నది.
--------------------------------------------------------------------------------
2 మార్గదర్శకత్వం: హృదయాన్ని సరిదిద్దడం
పిల్లల సానుకూల లక్షణాలను పోషించడం ఆనందదాయకం, కానీ వారి ప్రతికూల ప్రవృత్తులను మరియు పాప స్వభావాన్ని సరిదిద్దడం కూడా అంతే ముఖ్యమైన, ప్రేమపూర్వక బాధ్యత. ఈ మార్గదర్శకత్వం మరియు క్రమశిక్షణ వారి వ్యక్తిత్వాన్ని మరియు భవిష్యత్తును తీర్చిదిద్దుతాయి.
2.1 మంచి మరియు చెడు ప్రవృత్తులు (Bents)
ప్రతి బిడ్డ ప్రయోజనకరమైన ప్రవృత్తులతో పాటు "పాప స్వభావంతో" కూడా జన్మిస్తారు. పాపానికి మూలాలు మూడు రకాలుగా వర్ణించబడ్డాయి: ఆదాము నుండి సంక్రమించిన పాపం, వ్యక్తిగత పాపపు ఎంపికలు (ధిక్కారం), మరియు కుటుంబంలో తరతరాలుగా వస్తున్న అలవాట్లు. ఈ విషయంలో తల్లిదండ్రులకు మూడు ప్రాథమిక బాధ్యతలు ఉన్నాయి:
- బిడ్డను రక్షణ విశ్వాసంలోకి నడిపించడం.
- అధికారానికి లోబడటం నేర్పించడం.
- కుటుంబంలో పాపపు అలవాట్లను ఎదుర్కోవడం.
2.2 పూర్వీకుల వారసత్వం: అబ్రహాము కుటుంబం నుండి ఒక పాఠం
అబ్రహాము కుటుంబం యొక్క ఉదాహరణను పరిశీలిస్తే, మోసం వంటి ప్రతికూల అలవాట్లు తరతరాలుగా (అబ్రహాము నుండి ఇస్సాకుకు, ఆ తర్వాత యాకోబుకు) ఎలా సంక్రమించాయో మనం చూడవచ్చు. ఈ వారసత్వ పాపాలు వినాశకరమైన పరిణామాలకు దారితీశాయి. అయితే, యోసేపు దేవుని కృప ద్వారా నిజాయితీ మరియు క్షమాపణతో ఈ దుర్మార్గపు చక్రాన్ని ఛేదించాడు. ఇది మార్పు మరియు నిరీక్షణకు ఒక శక్తివంతమైన ఉదాహరణగా నిలుస్తుంది.
ఈ కుటుంబ గాథ మీ గురించి ఏమి చెబుతుంది? మీ కుటుంబంలో తరతరాలుగా వస్తున్న “పూర్వీకుల వారసత్వపు సామాను” (ancestral baggage) ఏమిటి? అబ్రహాము కుటుంబంలో వచ్చిన మార్పు మీకు కూడా సాధ్యమే. దేవుని కృప ద్వారా, యోసేపులాగే మీరు కూడా మీ కుటుంబంలో మార్పుకు మరియు స్వస్థతకు కారకులు కాగలరనే గొప్ప నిరీక్షణను ఈ కథ అందిస్తుంది.
2.3 ప్రేమతో కూడిన క్రమశిక్షణ
ప్రేమపూర్వక క్రమశిక్షణకు సంబంధించిన కొన్ని ముఖ్య సూత్రాలు ఇక్కడ ఉన్నాయి:
- క్రమశిక్షణ vs. దుర్వినియోగం (Discipline vs. Abuse): క్రమశిక్షణ ప్రేమతో సరిదిద్దాలనే లక్ష్యంతో ఉంటుంది; దుర్వినియోగం కోపంతో శిక్షించాలనే లక్ష్యంతో ఉంటుంది.
- రూపొందించడం vs. నలిపివేయడం (Shaping vs. Crushing): క్రమశిక్షణ పిల్లల స్ఫూర్తిని నలిపివేయకుండా, వారి సంకల్పాన్ని గౌరవప్రదంగా తీర్చిదిద్దాలి.
- చిలిపితనం vs. ధిక్కారం (Childishness vs. Defiance): అమాయకమైన చిన్నపిల్లల పొరపాట్లకు కాకుండా, ఉద్దేశపూర్వక ధిక్కారానికి ప్రేమపూర్వక క్రమశిక్షణ అవసరం.
- దిద్దుబాటు చర్య మరియు ఉపదేశం (The Rod and Reproof): మాటల ద్వారా బోధించడం ("ఉపదేశం") మరియు స్పష్టమైన దిద్దుబాటు చర్యల ("rod") మధ్య సమతుల్యత పాటించడం ముఖ్యం.
క్రమశిక్షణ అనే అవసరమైన పని తర్వాత, పిల్లలతో ఆనందకరమైన మరియు నమ్మకమైన సంబంధాన్ని నిర్మించడం కూడా అంతే ముఖ్యం.
--------------------------------------------------------------------------------
3. అనుబంధం: ఆనందం మరియు నమ్మకంతో కూడిన బంధాన్ని నిర్మించడం
తల్లిదండ్రులు మరియు పిల్లల మధ్య సానుకూల సంబంధం చాలా ముఖ్యం. పిల్లలు తాము విలువైనవారిగా మరియు ప్రేమించబడుతున్నామని భావించినప్పుడు, సురక్షితమైన మరియు ప్రేమపూర్వక బంధంలో క్రమశిక్షణ మరింత ప్రభావవంతంగా పనిచేస్తుంది.
3.1 మీ పిల్లలలో ఆనందించడం
దేవుడు తన పిల్లలలో ఎలా ఆనందిస్తాడో, అలాగే తల్లిదండ్రులు కూడా తమ పిల్లలలో "ఆనందించడం" నేర్చుకోవాలి. చక్ స్విండాల్ పిల్లలలో ఆనందించడానికి సూచించిన నాలుగు 'L'లు ఇక్కడ ఉన్నాయి:
- Lingering (వారితో సమయం గడపడం): ఎటువంటి ఆటంకాలు లేకుండా వారితో కలిసి సమయం గడపడం.
- Listening (వారి మాటలు వినడం): శ్రద్ధగా వారి మాటలు విని, వారి కలలను తెలుసుకోవడం.
- Learning (వారితో కలిసి నేర్చుకోవడం): కలిసి చేసే పనుల ద్వారా వారితో పాటు ఎదగడం.
- Laughing (వారితో కలిసి నవ్వడం): కుటుంబ జీవితంలో వినోదం మరియు హాస్యం యొక్క ఆవశ్యకత.
3.2 శాశ్వత జ్ఞాపకాలు సృష్టించడం
కీర్తన 127 పిల్లలను "బహుమతి," "ప్రతిఫలం," మరియు యోధుని చేతిలో "బాణాల" వంటి శక్తివంతమైన రూపకాలతో వర్ణిస్తుంది. ఈ రూపకాలు కేవలం అందమైన పదాలు కావు; అవి తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలకు నిరంతరం అందించాల్సిన మూడు జీవితాన్ని సుసంపన్నం చేసే సందేశాలను సూచిస్తాయి:
- “నువ్వు ఒక బహుమతివి మరియు ప్రతిఫలానివి”: పిల్లలు దేవుడిచ్చిన అమూల్యమైన బహుమతి అని తల్లిదండ్రులు తమ మాటల ద్వారా, చేతల ద్వారా తెలియజేయాలి. వారిని ఒక భారంగా కాకుండా, జీవితానికి கிடைத்த గొప్ప ప్రతిఫలంగా పరిగణించినప్పుడు, వారు తాము విలువైనవారమని భావిస్తారు.
- “నీకు మార్గనిర్దేశం చేయడం విలువైనది”: యోధుడు బాణాన్ని జాగ్రత్తగా లక్ష్యం వైపు ఎలా గురిపెడతాడో, అలాగే తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లల జీవితాలకు మార్గనిర్దేశం చేయడానికి సమయం, శక్తిని వెచ్చించాలి. ఇది "నువ్వు నా సమయానికి, నా శ్రమకు అర్హుడవు" అనే శక్తివంతమైన సందేశాన్ని పంపుతుంది.
- “నువ్వు ఆనందాన్ని తెస్తావు”: పిల్లలు కుటుంబానికి ఆనందాన్ని, సంతోషాన్ని తెస్తారని తల్లిదండ్రులు తెలియజేయాలి. వారితో గడిపే సమయం ఆనందదాయకమని చూపించినప్పుడు, వారి ఉనికి తమకు సంతోషాన్ని ఇస్తుందని పిల్లలు గ్రహిస్తారు.
3.3 విభేదాలను పరిష్కరించుకోవడం: క్షమాపణ యొక్క శక్తి
మత్తయి సువార్తలో యేసు బోధనల ఆధారంగా క్షమాపణ గురించి రెండు ముఖ్యమైన పాఠాలు ఉన్నాయి:
- క్షమాపణ కోరడం (Seeking Forgiveness): మీరు ఒకరిని నొప్పించినప్పుడు, ఆరాధన కంటే కూడా సయోధ్యకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలి (మత్తయి 5:23–24).
- క్షమించడం (Granting Forgiveness): మిమ్మల్ని ఎవరైనా నొప్పించినప్పుడు, దేవుడు మీ అపారమైన రుణాన్ని క్షమించినట్లే, మీరు కూడా ఇతరులను హృదయపూర్వకంగా క్షమించాలి (మత్తయి 18:21-35). క్షమించకుండా ఉండటం అంతర్గత వేదనకు దారితీస్తుంది.
కుటుంబంలో సామరస్యం నుండి, పిల్లలు పెరిగి స్వాతంత్ర్యం కోరుకునేటప్పుడు ఎదురయ్యే సవాళ్లకు మనం ఇప్పుడు దృష్టి సారిద్దాం.
--------------------------------------------------------------------------------
4 పరివర్తన: తిరుగుబాటు మరియు వయోజన దశను ఎదుర్కోవడం
పిల్లలను పెరిగి పెద్దయ్యాక వదిలిపెట్టడం అనేది ఒక కష్టమైన కానీ అవసరమైన పరివర్తన. ఈ దశ, తిరుగుబాటుతో కూడుకున్నదైనా లేదా కేవలం వయోజన దశకు మారడమైనా, తల్లిదండ్రుల పెంపక విధానంలో గణనీయమైన మార్పును కోరుతుంది.
4.1 దారి తప్పిన కుమారుడు: తిరుగుబాటును ఎదుర్కోవడం
దారి తప్పిన కుమారుని ఉపమానం (లూకా 15) నుండి మనం ముఖ్యమైన సూత్రాలను నేర్చుకోవచ్చు. తిరుగుబాటు చేసే పిల్లల తల్లిదండ్రులకు ఆ తండ్రి చర్యలు ఒక ఆదర్శం. ఇక్కడ కొన్ని ఆచరణాత్మక దశలు ఉన్నాయి:
- విడిచిపెట్టండి (Let Go): వారి ఎంపికల పరిణామాల నుండి వారిని రక్షించే ప్రయత్నాన్ని విరమించుకోండి.
- పర్యవసానాలను అనుమతించండి (Allow Consequences): కష్టాలు వారు "తెలివి తెచ్చుకోవడానికి" ప్రేరేపించగలవని అర్థం చేసుకోండి.
- నిజమైన పశ్చాత్తాపం కోసం వేచి ఉండండి (Wait for True Repentance): ఓపికగా మరియు ప్రార్థనతో వేచి ఉండండి.
- కృపతో స్వాగతించండి (Welcome with Grace): వారు పశ్చాత్తాప హృదయంతో తిరిగి వచ్చినప్పుడు, పూర్తిగా క్షమించి, సంబంధాన్ని పునరుద్ధరించండి.
4.2 పెద్దవారైన పిల్లల పెంపకం
ఎఫెసీయులు 4వ అధ్యాయం నుండి పెద్దవారైన పిల్లలతో సామరస్యాన్ని కొనసాగించడానికి ఆరు సూత్రాలు ఉన్నాయి. తల్లిదండ్రులకు ఇవి ఆచరణాత్మక సలహాలు:
- నిజం మాట్లాడండి (Speak Truth)
- మంచి పట్ల ఆసక్తి చూపండి (Get Passionate about good things)
- వారి స్వేచ్ఛను దొంగిలించవద్దు (Stop Stealing their freedom)
- అరవడం మానేయండి (Quit Yelling)
- కృప చూపండి (Give Grace)
- దయగా ఉండండి (Be Kind)
ఈ ప్రయాణంలో ప్రతి తల్లిదండ్రులూ తడబడతారు. పరిపూర్ణత మన గమ్యం కాదు. ఒకవేళ మీరు పొరపాట్లు చేశామని భావిస్తుంటే, దేవుని వాక్యం మీకు ఓదార్పును, పునరుద్ధరణకు ఒక మార్గాన్ని చూపిస్తుంది.
--------------------------------------------------------------------------------
ముగింపు: పొరపాట్ల తర్వాత నిరీక్షణను కనుగొనడం
తల్లిదండ్రులందరూ అపరాధ భావన మరియు పశ్చాత్తాపంతో బాధపడతారు. "అయ్యో, అలా చేసి ఉండాల్సింది కాదు" అని అనుకుంటారు. కానీ నిరీక్షణ ఉంది. దేవుడు "మిడతలు తినివేసిన సంవత్సరాల పంటను" తిరిగి ఇస్తానని యోవేలు 2వ అధ్యాయంలో వాగ్దానం చేశాడు. ఇది ఒక శక్తివంతమైన నిరీక్షణ సందేశం. దేవుని మంచితనం తల్లిదండ్రుల వైఫల్యాల కంటే గొప్పది.
5.1 పునరుద్ధరణకు మార్గం
తాము విఫలమయ్యామని భావించే ఏ తల్లిదండ్రులకైనా యెషయా 58 నుండి పునరుద్ధరణకు దారితీసే ప్రోత్సాహకరమైన దశలు ఇక్కడ ఉన్నాయి:
- వినయంతో ఉండండి (Humble Yourself): గర్వాన్ని విడిచిపెట్టి, మొదటి అడుగు వేయండి.
- ప్రార్థించండి (Pray): జవాబిస్తానని వాగ్దానం చేసిన ప్రభువుకు మొరపెట్టండి.
- నిందలు వేయడం ఆపండి (Remove the Yoke): వేలెత్తి చూపడం, నిందలు వేయడం మానేయండి.
- పశ్చాత్తాపాన్ని తెలియజేయండి (Be Available and Vulnerable): మీ లోపాలను బహిరంగంగా మరియు నిజాయితీగా అంగీకరించండి.
- స్వస్థత కోసం దేవునిపై నమ్మకం ఉంచండి (Trust God to Bring Healing): దేవుడు విచ్ఛిన్నమైన సంబంధాలను బాగుచేసి, పునర్నిర్మించగలడని నమ్మండి.
పిల్లల పెంపకం అనేది పరిపూర్ణత ప్రయాణం కాదు, కృపతో కూడిన ప్రయాణం. దేవుని ప్రణాళికపై నమ్మకం ఉంచండి, మీ పిల్లలను గాఢంగా ప్రేమించండి మరియు ఆయన క్షమాపణలో మీకు మరియు మీ కుటుంబానికి స్వేచ్ఛను కనుగొనండి.
The Parent's Journey: Discovering the Masterpiece in Your Child
The Most Fascinating Journey
You have embarked on the most fascinating journey of life—the journey of discovering your child. In this amazing, one-of-a-kind person God has placed in your life, you are tasked with exploring a hidden universe of wonders: a tender heart, a mind humming with imagination, and a personality that sparkles like a multifaceted diamond. But along the way, a surprising second discovery will unfold. You’ll discover yourself. As you parent, God will parent you, encouraging you to blossom right alongside your child.
The central truth of biblical parenting is not found in a rigid, one-size-fits-all formula. Instead, it is a deeply personal and observational process of nurturing the unique, God-given design—the specific "bent"—within each child. As author and pastor Charles R. Swindoll wisely noted, "Wise is the parent who understands, ‘I need to spend time with my child. I need to observe. I need to dialogue so that my child grows up knowing his or her unique, God-given design.’”
This article will guide you through the essential stages of this profound journey. From understanding the divine blueprint woven into your child’s being to navigating the inevitable challenges with grace and wisdom, we will explore how to partner with God in cultivating the beautiful life He has entrusted to your care.
Uncovering Your Child's Divine Blueprint
The cornerstone of effective, grace-filled parenting is the strategic decision to understand your child's individuality. This approach shifts the focus from our own parental expectations to God’s divine design, allowing us to see our children not as projects to be managed, but as unique creations to be discovered and cherished.
This principle is beautifully encapsulated in the wisdom of Proverbs 22:6: “Train up a child in the way he should go.” While often interpreted as imposing a single, correct path, the original Hebrew idiom offers a more profound insight. It can be literally translated as training a child “in accord with his way,” which emphasizes nurturing their unique personality, natural abilities, and individual interests. It is a call to customize our parenting to fit the child God has made.
Every child is a divine masterpiece, intricately designed by the "master weaver" of the soul. As the psalmist marveled, "You wove me in my mother’s womb" (Psalm 139:13). God Himself entwines the intricate threads of personality, interests, and abilities to create a one-of-a-kind wonder. No two are alike; even identical twins are unique. Comparing one child to another is like criticizing a Rembrandt because it doesn’t look like a da Vinci. Both are masterpieces, and so are your children.
Your primary task, therefore, is to become an explorer, seeking to "unlock the secrets" of your child’s inner world. You are called to observe, listen, and learn who they are at their core. In the words of Chuck Swindoll, you must “Fit your training to your child so that it is in keeping with his or her individual gift or bent.”
Understanding this God-given design, however, requires acknowledging both its light and its shadows—the beautiful gifts and the inherent, challenging inclinations we must also address.
The Two Sides of the Tapestry
Recognizing your child's unique design means acknowledging two distinct types of "bents": the beneficial gifts that reflect God's creative handiwork and the inherent "sin nature" that is part of our fallen humanity. A parent's crucial role is to become a wise cultivator, encouraging the good bents to flourish while patiently and purposefully counteracting the negative ones.
Nurturing the Good Bents
Our first and most joyful task is to cooperate with God's design. This means resisting the urge to re-bend His bents—to try and force an artist to become an athlete or a quiet thinker into a social butterfly—and instead, making a point to applaud our child's marvelous qualities whenever they emerge. Let them know you see and value the wonderful way God has put them together.
Counteracting Sinful Bents
Just as every child has good bents, every child is also born with a general bent toward wrongdoing. Scripture helps us understand this inclination in three distinct categories:
Imputed Sin: This is the sin nature inherited from Adam, which affects all humanity. As Romans 5:12 explains, "When Adam sinned, sin entered the world. Adam’s sin brought death, so death spread to everyone." This is why your primary responsibility is to lead your child to the good news of the gospel and a saving faith in Christ, who offers forgiveness and a new nature.
Sinful Choices: As children grow, their sin nature manifests in willful choices like defiance, repeated disobedience, sneakiness, and lying. This is distinct from innocent childishness. Your second responsibility is to teach your child to submit to loving authority, nipping these sinful attitudes and actions in the bud.
Inherited Patterns ("Ancestral Baggage"): These are patterns of sin that can run through a family tree for generations. The story of Abraham’s family provides a powerful case study. The sin of lying and deception, complete with rationalization and manipulation of his own wife (Genesis 20:11-13), passed from Abraham to his son Isaac, and then became deeply entangled in the lives of Jacob and his sons. This "tangled web" of deceit created jealousy, rivalry, and deep family pain. In stark contrast stands Jacob's son, Joseph. Though betrayed by his brothers—a direct result of the family's sinful patterns—Joseph broke the cycle. Instead of responding with treachery, he chose honesty and forgiveness, reversing the family's destructive legacy.
Understanding these inherent bents clarifies our three most vital responsibilities as parents. First, we must lead our child to saving faith. Second, we must teach our child to submit to authority. And third, we must prayerfully and intentionally counteract sinful family patterns, becoming an agent of change like Joseph. To effectively address these negative bents, we must turn to the gentle yet firm tool of loving discipline.
Shaping the Will with Wisdom
Biblical discipline is not about punishment born of anger; it is a vital expression of parental love. As Proverbs 13:24 states, "Those who love their children care enough to discipline them." The goal is not to crush a child's spirit, but to lovingly shape their will. It changes your child’s course from a destructive path of defiant rebellion against all authority, including God, to a path of love for self and others and respect for authority. To apply this wisdom effectively, we must understand several critical distinctions.
- Discipline vs. Abuse. The aim of discipline is correction and security. It is fair, expected, and upholds a child’s dignity. In contrast, abuse is driven by anger, aims to punish, and creates terror. It can be physical (slapping, shaking) or emotional (shaming, yelling) and leaves deep scars on a child’s soul.
- Shaping vs. Crushing. The outcome of these two approaches is profoundly different. Loving discipline shapes a child’s will, resulting in a self-confident and joyful person. Harsh, crushing methods, however, breed self-doubt, fear, and resentment.
- Childishness vs. Defiance. It is essential to distinguish between normal, age-appropriate childishness—like messiness, clumsiness, or forgetfulness—and willful defiance. Defiance is a deliberate and stubborn resistance to authority. While childishness requires patience and teaching, defiance requires direct and loving disciplinary action.
Proper discipline maintains a crucial balance between two essential elements, as described in Proverbs 29:15: "The rod and reproof give wisdom."
- Reproof: This refers to verbal instruction and warning. It is the clear and calm communication of rules, boundaries, and expectations.
- The Rod: This refers to the corrective consequences that follow when rules are broken. It is the action that backs up the words, teaching a child that their choices have real effects.
Keeping these two in balance is the art of wise parenting. But this art is only effective within a relationship where a child feels fundamentally valued. Effective discipline flows from a heart that doesn't just correct, but actively delights in the child, upholding their dignity even when setting boundaries.
A Legacy of Joy
One of the most profound gifts you can give your child is the deep-seated knowledge that you delight in them. This models the heart of our Heavenly Father, who "delights in every detail" of the lives of His children (Psalm 37:23). When parents express genuine joy in their children, it builds a foundation of security and self-worth that will last a lifetime.
The beautiful word pictures in Psalm 127:3–5 illustrate this delight. These weren't just isolated poems; they were the "Pilgrim Psalms" or "Songs of Ascent," the road-trip songs of faithful families traveling to Jerusalem for annual festivals. They were reminders, sung together, of what mattered most.
- Gift and Reward: This metaphor reminds us to view our children as treasures to be cherished, not as hassles to be managed. They are a gift from the Lord.
- Arrows in a Warrior's Hands: This image portrays children as valuable and full of potential. Like an archer, a parent’s role is to carefully guide and aim them toward a good and purposeful goal.
- A Full Quiver: This represents the profound happiness and joy that children bring to a home. A house full of children is a source of blessing, not shame.
Translating this delight into daily life can be summed up with four practical applications—the "four Ls":
- Lingering around them, enjoying unhurried, quality time together.
- Listening to them, paying attention to their thoughts and discovering their dreams.
- Learning alongside them, working on projects and growing together.
- Laughing with them, lightening up and filling your home with fun and good humor.
Of course, the journey of parenting isn't always filled with laughter. There will be stormy seasons that test our resolve and require a different kind of grace.
Navigating the Storms
Parenting inevitably involves navigating difficult seasons of conflict, and sometimes, outright rebellion. These storms can be painful, but God provides a clear map for weathering them with grace, resolve, and a heart oriented toward restoration.
Responding to Rebellion
The parable of the Prodigal Son in Luke 15 offers the ultimate model for responding to a rebellious child. When the son demands his inheritance and leaves home, the father’s response is a masterclass in wise love.
- He lets go. The father does not rescue, enable, or chase after his son. He understands that you cannot reason with a rebel, so he allows the son to make his own choices.
- He allows for natural consequences. The father lets the pigsty do its work. He knows that true change often comes only when a person hits bottom and "comes to his senses."
- He waits with a loving heart. While letting go, the father never stops loving. He watches the horizon, ready to welcome his son home the moment true repentance occurs.
The key principles for parents are clear: a rebellious child cannot be allowed to ruin the peace and well-being of the entire home. A separation may be necessary. And when genuine repentance happens, it must be met with abundant, restorative grace.
The Power of Forgiveness
Family harmony is built on the steady practice of forgiveness. This is a two-way street, requiring humility from parents and children alike.
- Seeking Forgiveness: As a parent, you will make mistakes. When you have wronged or offended your child, it is your responsibility to seek reconciliation with urgency. As Jesus taught in Matthew 5:23-24, relational harmony takes precedence even over acts of worship. Go to your child, take responsibility without making excuses, and humbly ask, "Will you please forgive me?"
- Extending Forgiveness: You will also be the one who is offended. In Matthew 18, Jesus tells the parable of the unforgiving servant to illustrate a profound truth: we forgive others because God has first forgiven our own immense debt. Holding a grudge is like drinking poison and expecting the other person to suffer. We release others from their offense not because they deserve it, but because our hearts have been set free by God’s grace.
This commitment to grace and forgiveness provides the foundation for navigating not just acute crises, but the entire lifelong journey of parenting, even after a child has left home.
The Unfinished Masterpiece
On this journey, you will make mistakes. You are an imperfect parent raising an imperfect child. There will be days you feel you have completely "blown it." You will have regrets. But in those moments, the goodness of God is greater than the badness of our failures.
There is incredible hope in God’s promise to restore "the years the locusts have eaten" (Joel 2:25). He can take our failures, our missteps, and our broken moments and redeem them for His good purposes. Recovery does not begin with perfection, but with humility. For a parent who feels they have blown it, it includes three vital steps: confessing our sin, taking responsibility for the consequences of our sin, and drawing near to God for mercy.
Your ultimate role is not to create a perfect child or to be a perfect parent. It is to love, guide, and delight in the unique, unfinished masterpiece God has entrusted to you. As you walk this path—celebrating the good bents, counteracting the sinful ones, disciplining in love, and forgiving freely—you can rest in the knowledge that His grace will cover your failures and complete the beautiful work He has begun. For in this journey, God is not only shaping your child; He is also shaping you, encouraging you both to blossom right alongside each other.
Wednesday, 21 January 2026
Monday, 19 January 2026
Matthew Chapter 9 – Interactive Bible Quiz (ESV)
Questions based on Matthew 9 (English Standard Version)
Monday, 5 January 2026
Thursday, 1 January 2026
The Enduring Promise of a New Beginning: C.H. Spurgeon's Message of Radical Renewal(నూతన సంవత్సర సందేశం)
నూతన సంవత్సరం వచ్చినప్పుడు, మనలో చాలామంది కొత్తదనాన్ని, సరికొత్త ఆరంభాలను తీవ్రంగా కోరుకుంటారు. గడిచిన ఏడాది నిరాశలను, అలసటను వదిలిపెట్టి, ఒక స్వచ్ఛమైన అధ్యాయాన్ని ప్రారంభించాలని ఆశిస్తాం. అయితే, ఈ తాత్కాలిక ఆశలు తరచుగా నీరుగారిపోతాయి. ఈ మానవ కోరికకు అవసరమైన నిజమైన విరుగుడు, ఒక లోతైన దైవిక వాగ్దానంలో ఉంది. సింహాసనం మీద ఆసీనుడైయున్న యేసుక్రీస్తు ప్రకటన గ్రంథం 21:5లో ఇలా ప్రకటిస్తున్నారు, "ఇదిగో నేను సమస్తమును నూతనమైనవిగా చేయుచున్నాను." ఆ "ఇదిగో" అనే మాట ఒక హెచ్చరిక—ఆగి, గమనించి, అద్భుతాన్ని చూడమని పిలుపు. ఈ వ్యాసం, నూతన సంవత్సరం అందించే అశాశ్వతమైన కొత్తదనాన్ని మించిన, యేసుక్రీస్తు మాత్రమే అందించగల శాశ్వతమైన, పరిపూర్ణమైన "నూతనత్వం" యొక్క అన్వేషణ. ఈ దైవిక పరివర్తన అంటే ఏమిటి, దానిని ఎవరు స్వీకరించగలరు అనే విషయాలను మనం ఇప్పుడు పరిశీలిద్దాం.
1. ఒక గొప్ప పరివర్తన వాగ్దానం
"నేను సమస్తమును నూతనమైనవిగా చేయుచున్నాను" అనే వాగ్దానాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవాలంటే, యేసు ఒక వ్యక్తి జీవితంలోనికి తెచ్చే మౌలికమైన మార్పులను మనం మొదట విశ్లేషించాలి. ఈ మార్పు దేవునితో ఆ వ్యక్తి యొక్క సంబంధాన్ని, వారి అంతరంగాన్ని ఎలా పునర్నిర్మిస్తుందో చూడాలి. ఇది కేవలం పైపై మెరుగు కాదు, కానీ ఒక సంపూర్ణమైన, పునాదితో కూడిన పునరుద్ధరణ.
1.1. ఒక నూతన పునాది: కృప యొక్క నిబంధన
స్పర్జన్ మన ఆధ్యాత్మిక జీవిత పునాది గురించి వివరిస్తూ, పాత నిబంధనను (ఆదాముతో చేయబడినది) యేసుక్రీస్తులోని నూతన నిబంధనతో పోల్చి చూపిస్తారు. పాత నిబంధన క్రియల మీద ఆధారపడి ఉంది: "నీవు నా ఆజ్ఞను పాటిస్తే జీవిస్తావు." కానీ ఆదాము దానిని మీరడం ద్వారా మానవజాతి మొత్తం నాశనానికి గురైంది. దానికి భిన్నంగా, యేసుక్రీస్తు "రెండవ ఆదాము"గా మన ప్రతినిధిగా నిలబడి నెరవేర్చిన నూతన నిబంధన, దేవుని బేషరతు వాగ్దానం మరియు కృప మీద ఆధారపడి ఉంది. దానిలో మన రక్షణ మన క్రియల మీద ఆధారపడి లేదు; అది మనకు ఉచిత బహుమానంగా ఇవ్వబడింది. ఈ నిబంధనను విశ్వాసులు చెల్లుబాటు చేయలేరు, ఎందుకంటే అది వారి మీద ఆధారపడి లేదు. ఇది మన పనితీరుపై ఆధారపడని, క్రీస్తులో శాశ్వతంగా భద్రపరచబడిన ఒక విడదీయరాని వాగ్దానం. ఈ పునాది మార్పులోనే నిజమైన నూతనత్వం ప్రారంభమవుతుంది.
1.2. దేవుని వద్దకు ఒక నూతన మార్గం: విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం
సువార్త ద్వారా యేసు అందించే నూతన జీవన విధానాన్ని స్పర్జన్ వివరిస్తారు. పాత మార్గం, "జీవంలో ప్రవేశించాలంటే ఆజ్ఞలను పాటించు" అని చెప్పేది. కానీ మనం ఆ ఆజ్ఞలను మీరినందున, క్రియల ద్వారా రక్షణ పొందే మార్గం పూర్తిగా మూసివేయబడింది. అందుకే సువార్త ఒక అద్భుతమైన నూతన మార్గాన్ని చూపిస్తుంది: "ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు నందు విశ్వాసముంచు, అప్పుడు నీవు రక్షింపబడుదువు." దీనినే "విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం" అంటారు. అంటే, విశ్వాసులు తమ సొంత పుణ్యకార్యాల వల్ల కాకుండా, క్రీస్తు సిలువపై చేసిన పనినిబట్టి దేవుని దృష్టిలో సంపూర్ణంగా నీతిమంతులుగా పరిగణించబడతారు. స్పర్జన్ దీనిని "చెయ్యి మరియు జీవించు" నుండి "జీవించు మరియు చెయ్యి" అనే గొప్ప మార్పుగా వర్ణించారు. మనం రక్షణను సంపాదించుకోవడానికి విధేయత చూపడం లేదు; మనం రక్షింపబడినందుకు కృతజ్ఞతతో దేవునికి విధేయత చూపిస్తాం.
1.3. ఒక నూతన గుర్తింపు: దాసుని నుండి కుమారునిగా
విశ్వాసి దేవునితో తన సంబంధంలో అనుభవించే గాఢమైన మార్పును స్పర్జన్ ఒక శక్తివంతమైన పోలికతో వివరిస్తారు. ఆయన ఒక "దాసుని" స్థితిని "కుమారుని" స్థాయితో పోల్చారు. ఒక దాసుడు జీతం కోసం పనిచేస్తాడు మరియు ఇంట్లో శాశ్వతంగా నివసించడు. కానీ ఒక కుమారుడు వారసుడు, తండ్రికి ఉన్నదంతా అతనిదే. క్రీస్తు ద్వారా స్థాపించబడిన ఈ నూతన సంబంధం, విశ్వాసులకు భద్రతను, కుటుంబ భావనను, మరియు భయంతో కాకుండా ప్రేమతో నడిచే విధేయతకు ఒక నూతన ప్రేరణను ఇస్తుంది. మన పరలోకపు తండ్రి తన కుమారులలో ఎవరినీ ఎప్పటికీ త్యజించడు; ఈ సంబంధం శాశ్వతమైనది మరియు విడదీయరానిది.
1.4. ఒక నూతన హృదయం: అంతరంగంలో నూతన జీవం
పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా కలిగే అంతర్గత పునరుద్ధరణను స్పర్జన్ వివరిస్తారు. ఒక వ్యక్తికి "నూతన జీవం" లభించినప్పుడు, అతనిలో నూతన అనుభూతులు, నూతన కోరికలు, నూతన భయాలు, మరియు నూతన నిరీక్షణలు పుడతాయి. స్పర్జన్ తన స్వంత అనుభవాన్ని పంచుకుంటూ, "క్రీస్తు యేసులో నేను ఒక నూతన వ్యక్తిని అనే నా స్పృహ, నేను ఉనికిలో ఉన్నాను అనే నా స్పృహ వలెనే తరచుగా అంత పదునుగా మరియు స్పష్టంగా ఉంటుంది" అని చెప్పారు. ఈ నూతన జీవం ప్రతిదానిని లోపలి నుండి మారుస్తుంది. విశ్వాసికి ప్రపంచం, బైబిల్, ప్రార్థన, మరియు ఆరాధన అన్నీ పూర్తిగా కొత్తవిగా కనిపిస్తాయి. ఈ సత్యం యొక్క శక్తి ఎంత గొప్పదంటే, స్పర్జన్ ప్రసంగిస్తున్నప్పుడు, దానిని విన్న ప్రజలు తమ ఆనందాన్ని ఆపుకోలేకపోయారు, మరియు ఆయన వారిని ఒక ఉమ్మడి "హల్లెలూయా!" అని కేక వేయడానికి నడిపించారు. దేవుడు మనలో నూతన పాటను ఉంచినప్పుడు, మనం పాడకుండా ఉండలేం.
క్రీస్తు చేసే ఈ సంపూర్ణమైన అంతరంగిక పరివర్తన కేవలం ఒక సిద్ధాంతం కాదు, అది మన అనుభవంలోకి రాగల ఒక వాస్తవం. మరి ఈ నూతనత్వాన్ని మన జీవితంలోనికి ఎవరు, ఎలా ఆహ్వానించగలరు?
2. ఈ నూతనత్వాన్ని అనుభవించడానికి ఒక ఆహ్వానం
స్పర్జన్ సందేశం కేవలం ఒక వేదాంత భావన కాదు, అది ప్రతి ఒక్కరికీ, వారి ప్రస్తుత ఆధ్యాత్మిక స్థితితో సంబంధం లేకుండా, అందించబడిన హృదయపూర్వక మరియు అత్యవసర ఆహ్వానం. క్రీస్తు యొక్క "సమస్తమును నూతనపరచే" శక్తి, వివిధ జీవిత దశలలో ఉన్న వేర్వేరు వ్యక్తులకు ఎలా వర్తిస్తుందో, అందరికీ నిరీక్షణను ఎలా అందిస్తుందో ఈ విభాగం విశ్లేషిస్తుంది.
2.1. అన్వేషకునికి ఆశ: ఒక నూతన ఆరంభం సాధ్యమే
పాపంలో చిక్కుకుపోయి, నిస్సహాయంగా భావిస్తున్న వారితో స్పర్జన్ గొప్ప ఆశతో మాట్లాడతారు. పాపపు అలవాట్లలో ఎంత "పాతవారిగా" మారినా, యేసు మిమ్మల్ని నూతనంగా చేయగలడని ఆయన నొక్కిచెబుతారు. "నన్ను నేను బాగుచేసుకుంటాను" అనుకోవడం వ్యర్థం. స్పర్జన్ దీనిని ఒక శక్తివంతమైన ఉదాహరణతో వివరిస్తారు: ఒక వ్యక్తి తన పాత తుపాకీని బాగుచేయించడానికి తీసుకువెళ్లాడు. తుపాకీ పనివాడు దానిని చూసి, "దీనికి కొత్త కుందా, కొత్త మీట, మరియు కొత్త గొట్టం పెడితే ఇది చాలా మంచి తుపాకీ అవుతుంది" అన్నాడు. అసలు విషయం ఏమిటంటే, పాతదాన్ని బాగుచేయడం కంటే, పూర్తిగా కొత్తదాన్ని సృష్టించడం దేవునికి సులభం. మీరు "మరల జన్మించాలి," "నూతన సృష్టిగా చేయబడాలి." సింహాసనం మీద ఆసీనుడైయున్న యేసుకు, తన వద్దకు వచ్చే ఎవరినైనా ఇలా మార్చే శక్తి ఉంది.
2.2. అలసిపోయిన విశ్వాసికి సేదతీర్పు: ఆధ్యాత్మిక శక్తిని తిరిగి కనుగొనడం
విశ్వాసంలో అలసిపోయి, నిస్తేజంగా, లేదా "పాతబడిపోయినట్లుగా" భావించే విశ్వాసికి స్పర్జన్ సలహా ఇస్తారు. ఆధ్యాత్మిక నీరసానికి పరిష్కారం మరింత కష్టపడటం కాదు, కానీ నిరంతర నూతనత్వానికి మూలమైన క్రీస్తు వద్దకు తిరిగి వెళ్లడం. స్పర్జన్ ప్రసంగంలోని చిత్రమైన భాషలో చెప్పాలంటే, యేసుతో నిరంతరం సహవాసం చేయడం "నీ యౌవనపు మంచును" అందిస్తుంది. ఆయనతో సమయం గడిపినప్పుడు, ప్రసంగాలు, ప్రార్థన కూటములు, మరియు పరిచర్య అన్నీ మళ్లీ తాజాగా, శక్తివంతంగా మరియు నూతనంగా అనిపిస్తాయి.
2.3. పోరాడుతున్న ఆత్మకు బలం: జీవిత కష్టాలను అధిగమించడం
కుటుంబ సమస్యలు, వ్యాపార ఆందోళనలు, లేదా ఆరోగ్య సమస్యలతో భారం మోస్తున్న వారికి స్పర్జన్ ధైర్యం చెబుతారు. చాలామంది క్రైస్తవులు అనారోగ్యకరమైన లోయలలో నివసిస్తున్నట్లుగా, ఆధ్యాత్మికంగా బలహీనంగా ఉంటారు. కానీ యేసు మనల్ని బలమైన ఆత్మీయ జీవితం యొక్క "ఎత్తైన పర్వతాల" మీదకు, స్వచ్ఛమైన గాలిలోకి ఎక్కమని పిలుస్తున్నాడు. ఆయన మనల్ని అంతరంగికంగా ఎలా నూతనపరచగలడో, అలాగే ఆయన "దైవిక సంకల్పంలో మన చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితులను కూడా నూతనంగా" చేయగలడు. ఈ ఆందోళనలను ప్రార్థనలో దేవునికి అప్పగించడం ద్వారా, ఆయన ఆ పరిస్థితులను మార్చడమో లేదా వాటిని భరించడానికి మనకు బలాన్నివ్వడమో చేస్తారు, మన దృక్పథాన్ని పూర్తిగా మారుస్తారు.
2.4. పట్టుదలతో కూడిన ప్రార్థనకు పిలుపు: ఇతరుల నూతన జీవితం కోసం విశ్వసించడం
తమ ప్రియమైన వారి రక్షణ కోసం ఆత్రుతగా ఉన్నవారికి స్పర్జన్ కార్యాచరణకు పిలుపునిస్తారు. పట్టుదలతో ప్రార్థన చేయమని ప్రోత్సహిస్తూ, తన సోదరుని మార్పిడి కోసం ప్రార్థిస్తూ ఉన్నందున, అతని మార్పిడి చూసి ఆశ్చర్యపోలేదని చెప్పిన ఒక సోదరుని కథను ఆయన ప్రస్తావించారు. స్పర్జన్ అచంచలమైన విశ్వాసంతో ఇలా అన్నారు: "మరియు వారు తీసుకురాబడతారు; నాకు ఖచ్చితంగా తెలుసు." అదే విశ్వాసంతో మనం కూడా ప్రార్థించాలి. యేసు తమ ప్రియమైన వారిని నూతనపరచగలడని నమ్ముతూ, పట్టుదలతో ప్రార్థించమని ఆయన మనల్ని ప్రోత్సహిస్తారు. ఆయన తప్పక జవాబిస్తాడు.
3. ముగింపు: ప్రతిదీ నూతనంగా చేయువానిని స్వీకరించడం
చివరగా, యేసుక్రీస్తు అందించే నూతనత్వం ప్రతి ఒక్కరికీ అందుబాటులో ఉన్న ఒక లోతైన, పరివర్తనాత్మకమైన వాస్తవికత. ఇది కేవలం పాతదాన్ని బాగుచేయడం కాదు, కానీ పూర్తిగా కొత్తదాన్ని సృష్టించడం. ప్రకటన గ్రంథం 21:5లోని వాగ్దానం మనందరి కోసం ఇవ్వబడింది: "ఇదిగో నేను సమస్తమును నూతనమైనవిగా చేయుచున్నాను." ఈ నూతన సంవత్సరంలో, మీ తీర్మానాలతో మిమ్మల్ని మీరు మార్చుకోవడానికి నిస్సహాయంగా ప్రయత్నించే బదులు, మిమ్మల్ని ఒక నూతన సృష్టిగా మార్చగల ఆయనకు ఈ రోజే మిమ్మల్ని మీరు పూర్తిగా అప్పగించుకోండి. ఆయన మీ జీవితాన్ని మార్చగలడు.
The Enduring Promise of a New Beginning: C.H. Spurgeon's Message of Radical Renewal
Introduction: Our Timeless Hope for a Fresh Start
The turn of a new year often brings with it a universal and deeply human desire for a fresh start. We long for novelty, for the chance to "ring out the false, ring in the true," and to leave behind the trials and weariness of the past. This timeless hope for renewal found a powerful voice in a sermon delivered by the influential preacher C.H. Spurgeon on New Year's Day, 1885. Speaking to a congregation eager for the promise of a new beginning, Spurgeon anchored his message not in human resolutions, but in a divine declaration.
At the heart of his sermon was the profound statement from Revelation 21:5, spoken by the one seated on heaven's throne: "Behold, I make all things new." Spurgeon presented this not as a distant, abstract promise, but as the active, transformative power of God responding directly to humanity's deepest longings. This article unpacks Spurgeon's exploration of this radical renewal, revealing a vision of change that begins with our foundational relationship with God and extends into the very fabric of our personal experience and perception of the world.
--------------------------------------------------------------------------------
1. The Great Transformation: Redefining Our Foundation
Before any lasting personal change can occur, Spurgeon argues that a fundamental shift must happen at the most foundational level: the covenantal agreement that defines our relationship with the divine. This is not merely an abstract theological point; it is the strategic bedrock upon which all other renewal is built. Understanding this shift from an old, broken contract to a new, unbreakable one is the first step toward grasping the sheer scope of the promise to make "all things new."
1.1. From a Broken Contract to a New Covenant
Spurgeon first directs our attention to the "old covenant" established with humanity through Adam. This original agreement was conditional, functioning like a contract of works: "If you will keep My command you shall live." Obedience was the requirement for life. However, this covenant was broken, leaving humanity not merely "ruined," but, in Spurgeon's visceral terms, "broken in pieces, sorely wounded, and even slain." He compares our fallen state to "Ezekiel’s deserted infant unswaddled and unwashed, left in our pollution to die."
In response to this utter ruin, Christ introduced a "new covenant" built on an entirely different premise. With Jesus as the representative head, the terms were fulfilled on humanity's behalf. The new agreement is not a conditional contract but a "bond of pure promise without condition or risk." It is founded entirely on grace, shifting the paradigm from a precarious model of "Do and live" to a secure one of "Live and do." Salvation is no longer something to be earned through performance but is a gift that inspires a life of grateful action.
1.2. From Striving to Believing: A New Path to God
This new covenant establishes a completely new "way of life." The old path required keeping the commandments to attain life—a path that, due to human nature, inevitably leads to failure and condemnation. "We are compelled by our consciences to confess that...we have continually broken the law of God," Spurgeon notes, "and there is no hope for us by the works of the law."
The gospel, therefore, presents a new way forward: faith. The call is no longer to strive but to trust: "Believe on the Lord Jesus Christ, and you shall be saved." This pathway of faith makes a person just before God, not based on their own deeds, but by accepting the work Christ has done for them. Holy living is not discarded; instead, its role is radically redefined. As Spurgeon explains, "Prompted no longer by the servile and selfish motive of saving yourself, but by gratitude for the fact that you are saved, you will rise to virtue and true holiness."
1.3. From Servants to Sons: A New Identity and Relationship
Perhaps the most powerful illustration of this transformation is the shift in our core identity. Under the old system, humanity's relationship with God resembled that of a servant working for wages. A servant's place is conditional; they can be dismissed and do not have a permanent place in the house. "A servant abides not in the house forever," Spurgeon reminds his listeners.
The new covenant, however, elevates believers to the status of children. "You are no more a servant but a son," he proclaims. This change in relationship has profound implications. A son does not work for wages, for he is an heir to all that the father possesses. The dynamic moves from one of fear and obligation to one of security, inheritance, and intimate love. A child of God is bound to the Father's heart, not by performance, but by relationship, and can never be cast out.
But this new legal standing with God is not an abstract contract; Spurgeon insists it is the catalyst for a revolution within the human heart.
--------------------------------------------------------------------------------
2. The Inner Revolution: Experiencing a New Reality
Having established the theological framework for renewal, Spurgeon moves from principle to practice, from the divine agreement to the lived human experience. He argues that this "great transformation" is not merely a change in legal status but a profound inner revolution that reshapes a person's heart, mind, and entire perception of the world. It is where the promise to "make all things new" becomes a tangible, personal reality.
2.1. The Spark of a New Life
Spurgeon describes the experience of being "born again" not as a project of self-improvement, but as the miraculous creation of a completely new spiritual life within a person. This is the work of the Holy Spirit, a divine spark that ignites a new existence. "From the moment that we trusted in Jesus, a new life darted into our spirit," he explains. "Our spiritual life is a new-born thing, the creation of the Spirit of life." This new inner life is not a modification of the old self but a replacement of it, evidenced by a host of new realities:
- New Desires: The heart, once indifferent or hostile, now feels desires it never knew before and begins to seek God.
- New Fears: A holy reverence for God and a genuine fear of sin replace old anxieties and cavalier attitudes.
- New Hopes: Aspirations shift from the temporary and carnal to the eternal and heavenly.
- New Motives: The driving force is no longer self-interest but a deep gratitude that compels one to live for God.
2.2. A World Made New
This internal renewal has a powerful external effect: when a person is made new, the entire world appears new to them. Spurgeon captures this phenomenon perfectly by quoting a recent convert: "either the world is greatly altered, or else I am." The objective reality of the world remains the same, but the subjective lens through which it is viewed is completely transformed. This change affects everything, even the experience of worship. Spurgeon recounts the story of a visitor so overcome with joy during a service that he felt the congregation "must be made of stone" for remaining silent when he longed to shout "Hallelujah!"
Aspect of Life | The Old View | The New View |
The World | Seen as wise and a source of true happiness. | Recognized as foolish, deceptive, and ultimately unsatisfying. |
Personal Joys | Carnal pursuits that later bring a sense of shame. | Heavenly, pure, and aligned with a renewed spirit. |
The Bible | A standard, perhaps even dull, religious text. | A living, precious, and beloved book read with new eyes. |
Prayer | A formal, hollow, and often mocking ritual. | A delightful, intimate conversation with a loving Father. |
Worship | A tedious duty to be endured. | A place of genuine joy, praise, and heartfelt connection. |
This revolutionary shift in perspective demonstrates that true renewal is not just about a future hope, but a present reality. Having described this new life, Spurgeon extends a direct and earnest invitation for every listener—and every reader—to experience it for themselves.
--------------------------------------------------------------------------------
3. The Open Invitation: A Call to Be Renewed
Spurgeon’s sermon was never intended to be a mere theological lecture; it was a direct and passionate call to action. He believed the promise "Behold, I make all things new" was not a statement for passive admiration but an active invitation extended to every person, regardless of their past failures, present weariness, or future anxieties. This call transcends time, speaking with as much urgency today as it did in 1885.
3.1. Hope for the Hopeless
To those who feel irredeemably broken or too sunken in sin to be changed, Spurgeon offers a message of profound hope. He argues that any attempt at self-mending is ultimately futile, because the core issue is not a flaw to be repaired but a nature that must be replaced. To illustrate this, he shares a powerful analogy: "you will be like the man who had an old gun, and took it to the gunsmith... ‘this would make a very good gun if it had a new stock, and a new lock, and a new barrel.’” So it is with us; mending is not the answer. True change does not come from patchwork but from being "made new" by a divine power. A new birth, he insists, is possible for anyone.
3.2. Freshness for the Weary
The invitation also extends to believers who find their faith has grown "dull and weary." Spurgeon diagnoses this spiritual fatigue as a natural consequence of drifting away from Christ, the source of all newness. He gives voice to this spiritual ache with a poignant couplet: “Dear Lord, and shall we always live / At this poor dying rate?” His solution is simple yet profound: find perpetual spiritual youth and freshness by continually returning to the cross, "just as we did at the first." To remain close to Christ is to partake in His eternal vitality and to find that our love, zeal, and joy are constantly renewed.
3.3. Strength for the Struggling
Finally, Spurgeon addresses those overwhelmed by the circumstances of life—whether family troubles, business anxieties, or health issues. He presents the promise of renewal as a source of immense practical strength. The God who "makes all things new" has the power to transform one's surroundings in tangible ways. "He can make your harsh and ungodly husband to become gentle and gracious," Spurgeon promises. "He can bring your children to bow at the family altar." And if the trial must remain, He offers the strength to endure, promising that "He can strengthen your back to bear the burden of your daily cross."
This heartfelt appeal bridges the gap between a historical sermon and a contemporary need, leading to the final, timeless conclusion of Spurgeon’s message.
--------------------------------------------------------------------------------
Conclusion: Embracing the Possibility of 'All Things New'
In a world that constantly pursues the novel and the new, C.H. Spurgeon's New Year's message directs us to a promise of renewal that transcends fleeting trends and temporary fixes. His sermon masterfully unpacks the divine declaration, "Behold, I make all things new," revealing it as a comprehensive and radical transformation. It is a renewal that reframes our foundational relationship with God, ignites a revolutionary new life within us, and offers enduring hope for every human condition—from the despairing sinner to the weary saint.
Over a century later, this 19th-century sermon remains a powerful and relevant guide. It affirms that our innate desire for a fresh start is not a trivial wish but a deep longing that finds its ultimate answer in a divine promise. For anyone seeking true and lasting change today, Spurgeon’s message continues to extend an open invitation to embrace the profound and life-altering possibility of "all things new."
Sunday, 28 December 2025
సంఘ చరిత్ర( Church History)
సంఘ చరిత్ర: గతం నుండి మన విశ్వాసానికి ఒక ప్రయాణం
"ఓహ్, నేను చరిత్రను ఇష్టపడను!" అనే ఆలోచన మీకు రావచ్చు. చాలా మందికి, చరిత్ర అంటే కేవలం తేదీలు, పేర్లు గుర్తుంచుకోవడం, అది చాలా విసుగుగా అనిపిస్తుంది. కానీ సంఘ చరిత్రను అధ్యయనం చేయడం అంటే కేవలం పాత విషయాలను నేర్చుకోవడం కాదు; ఇది మన "ఆధ్యాత్మిక వంశవృక్షాన్ని" కనుగొనడం లాంటిది. ఇది మన విశ్వాస మూలాలను మరియు మనకు ముందున్న వారి త్యాగాలను అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది.
ఈ ప్రయాణంలో, మన విశ్వాసాన్ని బలపరిచే ఐదు ప్రాముఖ్యమైన సత్యాలను మనం కనుగొందాం. మన విశ్వాసం గాలిలో పుట్టలేదు; ఇది నిజమైన వ్యక్తుల ద్వారా, నిజమైన సంఘటనల ద్వారా మనకు చేరింది. ఉదాహరణకు, ఈ ఆధ్యాత్మిక వారసత్వాన్ని చూడండి:
- అపొస్తలుడైన యోహాను ఇగ్నేషియస్ అనే వ్యక్తికి శిష్యుడిగా ఉన్నాడు,
- ఇగ్నేషియస్ పాలికార్ప్ అనే వ్యక్తికి శిష్యుడిగా ఉన్నాడు,
- పాలికార్ప్ ఐరేనియస్ అనే వ్యక్తికి శిష్యుడిగా ఉన్నాడు.
- ఇగ్నేషియస్ పాలికార్ప్ అనే వ్యక్తికి శిష్యుడిగా ఉన్నాడు,
అంతేకాకుండా, రోమాకు చెందిన క్లెమెంట్ అనే మరో వ్యక్తి కూడా ఉన్నాడు, అతనిని అపొస్తలుడైన పౌలు ఫిలిప్పీయులకు 4:3లో ప్రస్తావించాడు. ఈ వ్యక్తులు మన విశ్వాస కుటుంబంలో నిజమైన బంధాలు.
--------------------------------------------------------------------------------
1. నిజమైన సంఘటనలపై ఆధారపడిన విశ్వాసం
మొదటి మరియు అతి ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, క్రైస్తవ్యం ఒక చారిత్రక విశ్వాసం, పురాణ కథ లేదా నిరంతరం మారే మతం కాదు. ఒక ఆధునిక పరిచర్య ప్రాచీన దైవశాస్త్రాన్ని బోధించకపోతే, అది దాని మూలాల నుండి వేరు చేయబడినట్లే. మన విశ్వాసం నిజమైన, జరిగిన సంఘటనలపై ఆధారపడి ఉంది.
- యేసు నిజంగా జీవించాడు.
- ఆయన మరణించాడు.
- ఆయన తిరిగి లేచాడు.
- ఆయన పరలోకానికి ఆరోహణమయ్యాడు.
- ఆయన వాగ్దానం చేసినట్లే, తన సంఘాన్ని నిర్మిస్తున్నాడు.
ఈ వాస్తవాలను చరిత్ర ధృవీకరిస్తుంది. ఈ వాస్తవికత మన విశ్వాసాన్ని కల్పన నుండి వేరు చేస్తుంది.
"చరిత్ర మనల్ని రక్షణ కథను 'ది హాబిట్' వంటి కల్పనలతో అయోమయానికి గురికాకుండా కాపాడుతుంది."
సినిమా హీరోలకు మరియు మన విశ్వాస వీరులకు మధ్య ఉన్న తేడాను మనం గుర్తించాలి. నిజమైన హీరోయిజం అంటే ఏమిటో చరిత్ర మనకు బోధిస్తుంది.
కల్పిత హీరో (Fictional Hero) | నిజమైన హీరో (Real Hero) |
ప్రపంచాన్ని 10వ సారి రక్షించిన టామ్ క్రూజ్ | ఖైదు చేయబడతాడని తెలిసి కూడా యెరూషలేముకు వెళ్ళిన అపొస్తలుడైన పౌలు |
తెరపై సాహసాలు ప్రదర్శించడం | రాళ్లతో కొట్టబడి, చనిపోయాడని వదిలివేయబడినప్పటికీ, మరుసటి రోజు సువార్త ప్రకటించడం కొనసాగించడం |
మనం ఎవరిని మన హీరోలుగా భావిస్తామనేది చాలా ముఖ్యం, ఎందుకంటే మనం వారితో మమేకమవడానికి ప్రయత్నిస్తాం. మన జీవితంలో మన హీరోలను ఒక మార్గదర్శకంగా ఉపయోగిస్తాం. అందుకే, మన విశ్వాసం యొక్క ఈ చారిత్రక వాస్తవికత, ఆ వీరులు కాపాడిన సందేశం యొక్క అమూల్యమైన విలువను మనకు గుర్తు చేస్తుంది.
--------------------------------------------------------------------------------
2. ప్రాణమివ్వడానికి విలువైన సత్యం
సంఘ చరిత్రను రెండు వేల సంవత్సరాల "యుద్ధం"గా లేదా "బైబిల్ కోసం జరిగిన పోరాటం"గా అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఈ పోరాటం రెండు వ్యతిరేక శక్తుల మధ్య జరిగింది:
- పాషండత్వం (heresy) (ఉదాహరణకు, నోస్టిసిజం, మార్సియోనిజం, ఏరియనిజం, పెలాజియనిజం)
- సనాతన ధర్మం (orthodoxy)
ఈ రోజు మనం మన మాతృభాషలో బైబిల్ను స్వేచ్ఛగా చదవగలుగుతున్నామంటే, దానికి కారణం గడిచిన తరాలలోని స్త్రీపురుషులు అగ్నిలో కాల్చబడ్డారు, క్రూర మృగాలకు వేయబడ్డారు, చెరసాలలో బంధించబడ్డారు, హింసించబడ్డారు మరియు చంపబడ్డారు. వారు లేఖన సత్యానికి అత్యధిక విలువ ఇచ్చారు. వారు తమ ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి, దేవుని వాక్యం యొక్క స్వచ్ఛతను కాపాడారు.
సంఘ చరిత్ర మనకు చూపిస్తున్నదేమిటంటే, ఆ రోజుల్లో లేఖన సత్యానికి జీవితంలో అత్యధిక విలువ ఉండేది, కానీ ఈ ప్రాధాన్యత మన ఆధునిక యుగంలో దాదాపు పూర్తిగా పోయింది. ఈ సత్యాన్ని కాపాడటానికి వారు చేసిన పోరాటం, ఆ సత్యం యొక్క లోతైన అర్థాన్ని (దైవశాస్త్రం) మనం అర్థం చేసుకోవాల్సిన ఆవశ్యకతను తెలియజేస్తుంది.
--------------------------------------------------------------------------------
3. ప్రతి ఒక్కరూ దైవశాస్త్రజ్ఞులే
'దైవశాస్త్రం' అనే పదం వినగానే, చాలామంది "అది పాస్టర్లకు మరియు ప్రొఫెసర్లకు మాత్రమే" అని అనుకుంటారు. కానీ నిజం ఏమిటంటే, ఈ భూమిపై ఉన్న ప్రతి మానవుడూ ఒక దైవశాస్త్రజ్ఞుడే.
దైవశాస్త్రం (Theology): "మత విశ్వాసం, ఆచరణ మరియు అనుభవం యొక్క అధ్యయనం, ముఖ్యంగా: దేవుడు మరియు ప్రపంచంతో ఆయనకున్న సంబంధం యొక్క అధ్యయనం."
దీని అర్థం ఏమిటంటే, దేవుని గురించి ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక అభిప్రాయం ఉంటుంది. ఆయన ఉన్నాడా? ఆయన మనతో ఎలా సంబంధం కలిగి ఉన్నాడు? ఈ అభిప్రాయాలే మన ప్రపంచ దృష్టికోణానికి మరియు మన జీవితానికి ఆధారం.
ఉదాహరణకు, అపొస్తలుడైన పౌలుకు తన దైవశాస్త్రంపై ఆధారపడిన ఒక ప్రపంచ దృష్టికోణం ఉంది. అదే విధంగా, హిట్లర్కు కూడా ఒక ప్రపంచ దృష్టికోణం ఉంది. ఇది మంచి, లేఖనబద్ధమైన దైవశాస్త్రాన్ని కలిగి ఉండటం ఎంత ముఖ్యమో నొక్కి చెబుతుంది. అయితే, సరైన దైవశాస్త్రం అంటే ఏమిటి? యేసు దైవశాస్త్రం ఏమిటి? అపొస్తలుల దైవశాస్త్రం, మరియు ఆదిమ సంఘ పితరుల దైవశాస్త్రం ఏమిటి? సంఘ చరిత్రను తెలుసుకోకపోతే ఇవన్నీ మనకు ఎలా తెలుస్తాయి? మన వ్యక్తిగత దైవశాస్త్రం, దేవుని ప్రజల యొక్క పెద్ద కథలో మన సామూహిక గుర్తింపుకు మనల్ని నడిపిస్తుంది.
--------------------------------------------------------------------------------
4. మన ఆధ్యాత్మిక వంశవృక్షంలో మీ స్థానం
చరిత్రను అధ్యయనం చేయడం ద్వారా, రెండు వేల సంవత్సరాల క్రితం యేసు నిర్మించడం ప్రారంభించిన క్రీస్తు శరీరంలో మనం ఒక భాగమని గ్రహిస్తాము. మనం ఒంటరిగా లేము; మనం ఒక గొప్ప ఆధ్యాత్మిక కుటుంబానికి చెందినవాళ్ళం. యేసు ఈ అద్భుతమైన వాగ్దానం చేశాడు:
మత్తయి 16:18b: "నేను నా సంఘమును కట్టుదును; పాతాళలోక ద్వారములు దాని యెదుట నిలువనేరవు."
మనం మొదటి క్రైస్తవులం కాదు, కాబట్టి కొత్త సిద్ధాంతాలను కనిపెట్టే బాధ్యత మనపై లేదు. బదులుగా, మనం చరిత్ర అంతటా ప్రవహిస్తున్న ఒక "నది"లో భాగం. మన పాత్ర, ఎప్పుడో స్థాపించబడిన విశ్వాసాన్ని ప్రకటించడం.
ముగింపులో, "ఆధ్యాత్మిక గుర్తింపు మీ ఆధ్యాత్మిక వంశాన్ని తెలుసుకోవడం నుండి వస్తుంది." మన ఆధ్యాత్మిక కుటుంబంలోని మన స్థానం, ఆ కుటుంబం మోసుకొస్తున్న శాశ్వతమైన సందేశం యొక్క ప్రాముఖ్యతను మనకు గుర్తుచేస్తుంది.
--------------------------------------------------------------------------------
5. సువార్త యొక్క శాశ్వతమైన శక్తి
ఆధునిక ప్రపంచంలో సువార్తకు వ్యతిరేకంగా తరచుగా వినిపించే వాదనలు ఇవి:
- పురాతనమైనది
- పాతకాలపు పద్ధతి
- కాలం చెల్లినది
- అసంబద్ధమైనది
కానీ సంఘ చరిత్ర దీనికి పూర్తి విరుద్ధమని నిరూపిస్తుంది. ఏ కాలంలోనైనా, ఏ సంస్కృతిలోనైనా మానవాళికి అత్యంత సంబంధితమైనది సువార్తే. దేవుడే స్వయంగా మానవులకు అందించే క్షమాపణ అనేది మానవాళికి అత్యంత సంబంధితమైన భావన. మరణం తర్వాత రక్షించబడేంతగా ప్రేమించబడటం మరియు అనుగ్రహం పొందడం అనేది మానవాళికి అత్యంత సంబంధితమైన భావన. చరిత్ర మనకు చూపిస్తున్నదేమిటంటే, సువార్త అనేది ఏ వ్యక్తినైనా, ఎక్కడైనా, ఎప్పుడైనా రక్షించగల దేవుని శక్తి.
--------------------------------------------------------------------------------
ముగింపు: మన విశ్వాసానికి రక్షణ కంచెలు
సంఘ చరిత్రను అధ్యయనం చేయడం ఎందుకు అవసరమో ఈ ఐదు కారణాలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి:
- ఇది నిజమైన చరిత్రపై ఆధారపడింది: మన విశ్వాసం వాస్తవ సంఘటనలలో పాతుకుపోయింది.
- ఇది రక్షించాల్సిన సత్యాన్ని వెల్లడిస్తుంది: ఇది బైబిల్ యొక్క అపారమైన విలువను చూపిస్తుంది.
- ఇది మన ప్రపంచ దృష్టికోణాన్ని రూపొందిస్తుంది: ఇది మంచి దైవశాస్త్రం యొక్క ప్రాముఖ్యతను బోధిస్తుంది.
- ఇది మన ఆధ్యాత్మిక గుర్తింపును ఇస్తుంది: ఇది మనల్ని మన ఆధ్యాత్మిక కుటుంబంతో కలుపుతుంది.
- ఇది సువార్త యొక్క శాశ్వత శక్తిని రుజువు చేస్తుంది: ఇది సువార్త ఎల్లప్పుడూ సంబంధితమైనదని నిరూపిస్తుంది.
చివరగా, చరిత్ర మనకు "ఆధ్యాత్మిక రక్షణ కంచెలు"గా పనిచేస్తుంది. ఇది మనల్ని తప్పుదారి పట్టకుండా కాపాడుతుంది మరియు యేసు తన సంఘాన్ని నిర్మిస్తున్న ఈ నిరంతర కథలో మన గుర్తింపును బలపరుస్తుంది.
Why Journey into the Past? A Guide to the Importance of Church History
If you hear the word "history" and think of dusty books and boring lectures, you're not alone. But the history of the Christian church is something entirely different. It’s not about memorizing trivia; it’s about discovering the story of our own spiritual family—a story filled with heroes, struggles, and a powerful legacy that shapes who we are today.
Think of it as uncovering your Spiritual Family Tree. This isn't just an abstract idea; it’s a real, traceable lineage of faith. For example, the Apostle John discipled a man by the name of Ignatius, Ignatius discipled a man named Polycarp, and Polycarp discipled a man named Irenaeus. This guide will explore five foundational reasons why connecting with this family story is essential for a vibrant and resilient faith.
1. Our Faith is a True Story, Not a Fairy Tale
At its core, Christianity is a Historical faith, not a progressive religion. This means our beliefs are not anchored in abstract ideas that change with the times, but in real, verifiable events that happened in a specific time and place. A faith that disconnects from these historical roots becomes an entirely different religion from pure, historical Christianity.
The Bedrock of Our Beliefs Church history bears witness to foundational facts that cannot be changed or updated:
- He really lived.
- He died.
- He rose again.
- He ascended into heaven.
- He is building his church, just as he promised.
History "guards us against confusing the story of redemption with ‘The Hobbit’." These events truly happened, giving our faith its unshakeable foundation and its world-changing power. Because this is a true story, it means the people in it were real heroes whose lives can still inspire us today.
2. Meet the Real Heroes of Our Faith
In our culture, it’s easy to feel an emotional connection to a fictional movie hero who saves the world for the tenth time. But church history introduces us to actual heroes—men and women whose courage had eternal consequences. Who we choose as our heroes matters, because we tend to align ourselves with them and use them as a point of reference in life.
A Hero's Profile: The Apostle Paul Consider the incredible, documented bravery of the Apostle Paul:
- He eagerly went to Jerusalem, fully knowing he would be arrested and imprisoned.
- After being stoned and left for dead, he got up, walked it off, and the next day continued preaching the Gospel in the next town.
Church history is filled with these kinds of heroes: early church fathers who faced being burned at the stake, and countless men and women who chose death rather than deny the truth. Knowing their stories gives us a vital point of reference for our own lives. It forces us to ask a deeply personal question: how do you feel about those who died for the truth you hold in your hands today? These heroes weren't just dying for an idea; they were giving their lives for a specific set of beliefs—a theology that is just as vital for us.
3. You're a Theologian (Whether You Know It or Not)
The word "theology" can sound intimidating, like a subject reserved only for seminary professors and pastors. But the truth is, every single one of us is a theologian.
According to Myriam Webster’s Dictionary, theology is simply:
"the study of religious faith, practice, and experience especially: the study of God and of God's relation to the world"
Every person is a theologian because everyone has an opinion about who God is and how He relates to the world. That perspective forms the basis of your entire worldview. The question isn't if you have a theology, but whether it is grounded in truth. The stakes are immense. The apostle Paul had a worldview. So did Hitler. By studying what Jesus, the Apostles, and the early church fathers believed, we build our own faith on a correct and solid foundation.
History is there to help us insulate ourselves from repeating past mistakes. It provides spiritual guardrails that will keep us from veering off into heresy, like the ancient errors of Gnosticism or Arianism. These "spiritual guardrails" were not built by one person, but by a whole family of believers stretching back centuries.
4. Find Your Place in a 2,000-Year-Old Family
When Jesus declared in Matthew 16:18, "I will build My church; and the gates of Hades will not overpower it," he wasn't talking about a short-term project. To study church history is to watch how Jesus has been faithfully fulfilling that promise for 2,000 years.
We are not the first Christians. We are part of a river that flows throughout history, and our role isn't to be the "architects of Doctrine." As Matt Hall of the Southern Baptist Theological Seminary notes, our part is to proclaim the faith that was established 2,000 years ago and has been passed down to us. This is a comforting and clarifying realization. We are not starting from scratch; we are continuing a great legacy.
Ultimately, the core benefit is this: Spiritual Identity comes from knowing your Spiritual Lineage. And the message this spiritual family has carried through the ages is one that has never lost its power.
5. The Timeless Power of the Gospel
A common argument today is that the Gospel is no longer relevant to modern life. Critics often label it as:
- Archaic
- Old fashioned
- Outdated
- Irrelevant
Church history proves the exact opposite. It demonstrates that the Gospel of Jesus Christ is the power of God to save ANYBODY, no matter their culture, their background, or the era in which they live. The core message of Christianity speaks to the deepest and most timeless needs of humanity:
- The offer of forgiveness from God Himself.
- The hope of being loved and saved after death.
Studying church history is not about living in the past. It is about understanding our spiritual identity, protecting ourselves with timeless truth, and gaining unshakeable confidence in the enduring power of the Gospel. After all, theology and established doctrine is the most relevant knowledge to modern man and essential for him in life and in death.
Subscribe to:
Comments (Atom)
Quotes from Famous Scientists about God
- Albert Einstein -Science without religion is lame, religion without science is blind.
- Isaac Newton-I have never denied the existence of God. I think the universe is too complex and harmonious to be a result of chance.
- Galileo Galilei-God is known by nature in his works, and by doctrine in his revealed word.
- Johannes Kepler-To the Lord whom I worship and thank, That governs the heavens with His eyelid, I return, exalted at His command.
Today's Verse
Visit Elselah Book House
Daily Devotion
