ప్రేమ అనే మాటకు అర్థం ఒక్కొక్కరి దృష్టిలో ఒక్కోలా ఉంటుంది, కదా? కొందరికి అది ఒక భావం, మరికొందరికి అదొక మధుర అనుభూతి. ప్రస్తుతం మనం ‘లెంట్’ (Lent) కాలంలో ఉన్నాము. ఈ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో "ఓ, ఎంత లోతైన ప్రేమ" (Oh, Love, How Deep) అనే కీర్తన వింటున్నప్పుడు, నాలో ఒక అద్భుతమైన ఆలోచన మెదిలింది. మన కుటుంబాల్లో మనం చూసే అనుబంధాలకు, దైవ ప్రేమకు మధ్య ఎంతటి విడదీయలేని సంబంధం ఉందో కదా! ఈ లెంటన్ సీజన్ కేవలం ఉపవాసాల కోసం మాత్రమే కాదు, దేవుడు మనల్ని తన కుటుంబ సభ్యులుగా భావించి ఎలా రక్షించారో నెమరువేసుకోవడానికి ఒక గొప్ప అవకాశం.
1. బాధ్యతతో కూడిన ప్రేమ - ఒక నైజీరియన్ దృక్పథం
నేను నైజీరియాలో పెరుగుతున్నప్పుడు, ప్రేమను ఒక విభిన్నమైన కోణంలో చూశాను. అక్కడ ప్రేమ అంటే కేవలం మాటలు చెప్పడం కాదు, అది ఒక 'బాధ్యత'. ఒక ఇంట్లో పెద్దన్నయ్య లేదా అక్కయ్య తన చిన్న తమ్ముళ్లను, చెల్లెళ్లను కాపాడుకోవడం మేము తరచుగా చూసే దృశ్యం. వారు ఆ పని ఏదో బలవంతంగానో లేదా ఒక విధిగానో చేయరు; తమ రక్తం పంచుకు పుట్టిన వారిని కాపాడుకోవాలనే కుటుంబ బంధం వారిని అలా నడిపిస్తుంది.
ప్రేమను ఒక "రక్షించే బాధ్యత"గా చూడటం వల్ల శ్రద్ధ అనే పదానికి కొత్త అర్థం వస్తుంది. రక్షించే శక్తి ఉన్నవారు, ఆ శక్తి లేని వారి కోసం ముందుకు రావడం అనేది అత్యున్నతమైన ప్రేమకు నిదర్శనం.
"నైజీరియాలో నేను పెరుగుతున్నప్పుడు, ప్రేమ తరచుగా బాధ్యత ద్వారా వ్యక్తమయ్యేది—పెద్ద తోబుట్టువులు తమ చిన్నవారిని రక్షించడానికి ముందుకు రావడం, వారు అలా చేయాల్సి వచ్చినందుకు కాదు, కుటుంబ బంధాలు దానిని కోరడం వల్ల."
2. యేసుక్రీస్తు - మన 'పెద్దన్న' మరియు రక్షకుడు
యేసుక్రీస్తును మనం కేవలం ఒక దూరంగా ఉండే దైవంగా కాకుండా, మన 'పెద్దన్న' (Older Brother) గా భావిస్తే ఎలా ఉంటుంది? ఈ ఆలోచన వినడానికి కొంచెం వింతగా అనిపించినా, ఇందులో ఎంతో లోతైన సత్యం ఉంది. ఒక అన్న తన తోబుట్టువులను ఆపద నుండి రక్షించగల 'సామర్థ్యం' కలిగి ఉండి, ఎలాగైతే వారి కోసం రంగంలోకి దిగుతాడో, యేసు కూడా సరిగ్గా అదే చేశారు.
మనం ఒంటరిగా పోరాడి గెలవలేని పరిస్థితుల నుండి, మనం తప్పించుకోలేని కష్టాల సుడిగుండం నుండి ఆయన మనల్ని పైకి లేపారు. ఆయన మన భారాలను మోశారు ఎందుకంటే ఆయనకు ఆ శక్తి ఉంది, మరియు మనం ఆయన స్వంతం అనే ప్రేమ ఉంది. దేవుడు ఒక కుటుంబ సంరక్షకుడిలా మారి మన కోసం కష్టాల్లో పాలుపంచుకోవడం అనేది మన ఊహకు అందని గొప్ప విషయం.
3. సిలువ - పరమ తండ్రి అప్పగించిన ప్రేమ కార్యము
సిలువను చూడగానే చాలామందికి అది ఒక బాధాకరమైన గుర్తుగా లేదా ఒక విఫలమైన ప్రయత్నంగా అనిపించవచ్చు. కానీ నిజానికి, అది పరమ తండ్రి తన కుమారుడైన యేసుకు అప్పగించిన అత్యున్నతమైన 'ప్రేమ మిషన్'. తన ప్రేమను ప్రపంచానికి సాక్షాత్కరింపజేయడానికి తండ్రి యేసును ఎంచుకున్నారు.
కుటుంబాల్లో ఒక పెద్దన్న తన కుటుంబ గౌరవం కోసం, భద్రత కోసం ఎలాగైతే తనను తాను త్యాగం చేసుకుంటాడో, యేసు కూడా సిలువపై అదే చేశారు. అది ఒక విధి కాదు, అది తండ్రి అప్పగించిన బాధ్యతను ప్రేమతో నెరవేర్చడం. అందుకే సిలువ అనేది మనుష్య జాతిని కాపాడటానికి దేవుడు చేపట్టిన అతిపెద్ద "కుటుంబ రక్షణ" చర్య.
"ప్రభువైన యేసు, నీ రక్షణ ప్రేమలోకి మమ్మల్ని మరింత లోతుగా నడిపించు. సిలువను ఒక అత్యున్నతమైన కుటుంబ రక్షణ చర్యగా చూడటానికి మాకు సహాయం చేయు. ఆమేన్."
ముగింపు
యేసుక్రీస్తు పునరుత్థానం ద్వారా నేడు ఈ ప్రపంచం మొత్తానికి నూతన జీవం లభించింది. ఇది కేవలం ఒక మతపరమైన సిద్ధాంతం కాదు; ఇది మనల్ని అక్కున చేర్చుకునే దేవుని అపారమైన ప్రేమ. సిలువను కేవలం ఒక శిక్షగా కాకుండా, మీ కోసం మీ 'పెద్దన్న' ప్రాణాలకు తెగించి చేసిన రక్షణ పోరాటంగా భావిస్తే, మీ జీవితం ఎలా మారుతుంది? ఈ కొత్త దృక్పథం దేవుని పట్ల మీకున్న భయాన్ని ప్రేమగా మారుస్తుందా? ఆలోచించండి!
As we move deeper into the Lenten season, the ancient strains of the hymn “Oh, Love, How Deep” often fill our sanctuaries. It is a beautiful sentiment, yet for many of us, the "depth" of divine love remains a daunting abstraction—a theological concept that feels as distant as the stars. We struggle to bridge the gap between the cosmic sacrifice of the Cross and the messy reality of our daily lives. I have found, however, that the key to unlocking this mystery does not lie in a textbook, but in the echoes of my own upbringing.
Growing up in the vibrant, bustling atmosphere of Nigeria, love was rarely described in the hushed tones of a greeting card. Instead, it was something you saw and felt through the heavy, beautiful weight of responsibility. In our household, and in the streets where we played under the relentless sun, love was a relational mandate. It was an older sibling stepping into the fray to protect a younger one, or a cousin shielding a relative from a looming shadow. They didn't do this because a written code demanded it, but because the unwritten laws of kinship made it inevitable. In a Nigerian family, your sibling’s struggle is your own; you rescue them not because you are forced to, but because the bond demands it. This is love as an active, duty-bound mission—a rescue that begins the moment a family member is in need.
Strength Born of Kinship
This cultural reality provides a profound lens through which we can view the role of Jesus. We often speak of him as a Savior, but there is a specific intimacy found in viewing him through the archetype of the "Older Brother." This is not a figure who looks down on us with distant pity, but one who steps forward from within the family circle.
The Father, in His immense love, did not simply watch our struggle from afar; He entrusted the Son to embody that love. Jesus is the Older Brother who bridges the chasm between the Father’s heart and the siblings' desperate reality. He stepped forward quite simply because He could. There is an immense, quiet power in that motivation. While pity can feel patronizing, a rescue born of capacity and kinship is empowering. It tells us that we are worth the effort of the one who has the strength we lack.
"Jesus bore our burdens, entered our struggles, and lifted us from what we could not escape on our own."
The Mechanics of a Family Rescue
When we reframe our theology through this lens, our perspective on the Cross undergoes a radical shift. To some, the Cross looks like a tragedy or even a lack of love—a moment of abandonment. But seen as the "Ultimate Family Rescue," the Cross is revealed as the very mechanism of our liberation. It is the moment the Older Brother takes the full weight of the family’s debt and the world’s brokenness upon his own shoulders.
This isn't just a "helping hand" extended to someone who has tripped; it is a profound intervention for those who are utterly trapped. By entering into our deepest struggles, Jesus didn't just offer a way out; he offered "new life" through his resurrection. This is why the term "Family Rescue" feels so much more vital than traditional jargon. It reminds us that the Resurrection is not just a historical event, but a homecoming. It is the story of a family being made whole again by the one who had the strength to carry us home.
An Invitation to New Life
As we continue through Lent, we are invited to look past the abstract and into the heart of this saving love. It is a love that transcends culture, yet it is one that we can all recognize if we look at our most basic human bonds. The sacrifice of Christ is the ultimate reminder that we are not orphans in this world; we are part of a family that has been fought for.
If we viewed our greatest sacrifices—both those made for us and those we make for others—not as heavy burdens to be endured, but as "family rescues," how would that change the way we show up for those we love? Perhaps this season is a call to move beyond feeling loved and toward the active, protective responsibility that defines the very heart of God.
